• macbook’a
• komputera w pracy
• telefonu
• odtwarzacza MP3 (a właściwie to MPC, nie MP3)

Na wszystkich tych urządzeniach nie podzielnie króluje Linux:

• macbook’a skolonizowało Gentoo
• komp w pracy też nie ugiął się przed naporem Gentoo
• telefon jest obsługiwany przez Android’a który bazuje na Linuksie
• na odtwarzaczu działa RockBox (po to żeby odtwarzać MPC SV8)

Możliwe, że nie jestem zwyczajnym użytkownikiem … ale jak widać żyję i mam się całkiem dobrze

Odpowiadając od razu na wścibskie pytania: nie, nie zamierzam instalować pingwinka na mikrofalówce czy też pralce

Jak widać doszła obsługa menu, a w niej:

• My location – automatycznie centruje mapę na naszej pozycji
• Start scan(/Stop scan) – „włącza/wyłącza” wątek skanujący
• List AP – wyświetla listę wszystkich Access Point’ów które w czasie działania aplikacji znajdowały się w zasięgu
• Setting – wyświetla ustawienia aplikacji (ta pozycja wymaga jeszcze implementacji)

Trzy z czterech dostępnych akcji są oprogramowane, zostało mi jeszcze stworzyć odpowiednie menu z ustawieniami aplikacji.

Tak wygląda lista wszystkich „odkrytych” Access Point’ów, z lewej strony widać grafikę/piktogram opisujący jakość sygnału danej sieci (w założeniach jest też, żeby ten sam obrazek opisywał poziom zabezpieczeń danej sieci). Obok jest czytelna nazwa punktu dostępowego (czyli SSID). Punkty dostępowe rozróżniane są po BSSID czyli adresie fizycznym urządzenia, więc w szczególnych przypadkach na liście mogą pojawić się kilka pozycji o tej samej nazwie. W każdy element na liście można „kliknąć” i uzyskać widok szczegółowy.

Muszę się dowiedzieć o status licencyjny grafik dołączonych do Androida …

Ostatni screenshot, pokazuje wspomniany już „widok szczegółowy”. Mamy tutaj szczegółowe dane odnośnie wybranego punktu dostępowego. Jak można zauważyć widok ten wymaga jeszcze dopracowania, gdyż nie wszystkie dane są w pełni widoczne.

To na tyle, więcej za jakiś czas

Aplikacja posiada już następujące funkcjonalności:

• Potrafi sprawdzić stan WiFi oraz w razie potrzeby sama go włączyć (nie pytając użytkownika o zdanie … bo po co ? jeżeli się uruchamia taką aplikację wiadomo, że sieć bezprzewodowa musi być włączona )
• Potrafi sprawdzić status usługi GPS oraz poprosić użytkownika o jej włączenie (ponieważ android może za zgodą użytkownika wysyłać dane lokalizacyjne go Google’a warto żeby użytkownik sam włączył usługę, ewentualnie wyłączył moją aplikację)

• Wyświetla aktualną pozycję użytkownika (to jest właśnie ta gwiazdka na środku ekranu)
• Automatycznie co pół sekundy skanuje eter w poszukiwaniu sieci bezprzewodowych.
• W prawym górnym rogu umieszczona jest licznik aktualnie wykrytych sieci
• W prawym dolnym rogu umieszczony jest licznik sieci które aplikacja „mniej więcej” zlokalizowała (ew. potrafiła zlokalizować)

Przewidywane funkcjonalności:

• Automatyczne wycentrowanie mapy na pozycję użytkownika (gwiazdkę)
• Dodanie możliwości konfiguracji (chociażby możliwość zmiany interwału skanowania)
• Obsługa przycisku „menu”
• Zapisywanie wyników aplikacji w „jakimś” formacie
• Kalibracja aplikacji
• Algorytm lokalizacji punktów na podstawie sygnału WiFi oraz lokalizacji użytkownika

Teoretycznie powinno już być z górki, gdyż już w miarę zaprzyjaźniłem się z SDK oraz API android’a. Największym wyzwaniem będzie główna część czyli implementacja (raz opracowanie) algorytmu pozwalającego na zlokalizowanie access point’a; jego zarysy już kłębią się mi w głowie z tym, że posiada on jeszcze kilka słabostek.

Dziś w ciągu nie całych 2 godzin udało się mi wystartować cały projekt oraz uruchomić usługę Google Maps, GPS oraz zintegrować całość ze sobą. Jedyną rzeczą jaką (na razie) moja aplikacja wykonuje, jest umieszczenie markera (w postaci maskotki androida – robota) na odpowiedniej szerokości i długości geograficznej oraz przesunięcie w to miejsce mapy. Czyli aktualnie geo-lokuje telefon ;>

Całość wymaga jeszcze dopracowania, gdyż jest to tylko szybki szkic … ale posiada bardzo ważna cecha, DZIAŁA . Przede mną jeszcze sporo pracy:

• Ustalenie odpowiednich interface’ów
• Zaprojektowanie architektury aplikacji
• Obsługa wyjątków (reakcja na włączenie/wyłączenie GPS’u, WiFi itp.)
• Obsługa WiFi
• Reprezentacja zebranych danych na mapie
• Zapis całości w formie pliku wynikowego czy tez map w Google Maps

Na chwilę obecną tylko tyle przychodzi mi do głowy, pewnie jeszcze sporo rzeczy wyjdzie w „praniu”.

Do mojego zbioru przydatnych linków doszły dwa nowe elementy, głównie dzięki nim udało się mi tak szybko przebrnąć przez tą część

Jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z ambitnym planem to w połowie kwietnia powinienem złożyć gotową pracę … zobaczymy jak to wyjdzie.

W pierwotnej wersji moja praca inżynierska miała wiązać się z OpenMoko … niestety semestr walki z JNA nie przyniósł pożądanych efektów dlatego postanowiłem zmienić platformę na „bardziej dojrzałą” (zwłaszcza, że w między czasie nabyłem G1).

Taki obrót sytuacji spowodował, że na chwilę obecną nie posiadam nawet zarysu aplikacji ;>. Ale czym tu się przejmować, nie ma co biadolić czas zabierać się za robotę

IMHO bardzo dobrym quick-start’em jest ta dwugodzinna prezentacja. Zawiera ona dość przekrojową wiedzę potrzebną do tego żeby szybko wystartować z projektem; brakuje w niej opisu manifestu aplikacji, poziomów dostępu do danych i sprzętu … to będzie trzeba uzupełnić na własną rękę.

Oprócz tego standardową kopalnią wiedzy na temat androida jest strona developer.android.com, gdzie dostępne są prezentacje z Google I/O oraz inne sponsorowane przez Google jak również dostępna jest pełna dokumentacja.

W tym poście postaram się agregować wszystkie przydatne linki które okażą się pomocne podczas tworzenia aplikacji. Więc jeżeli interesujesz się tym tematem to zapraszam do zaglądania tutaj … podobnie jeżeli Ty posiadasz jakieś interesujące materiały nie krępuj się umieścić link do nich w komentarzu

• Tutorial pokazujący wykorzystanie widgetu MapView dostępnego w Google APIs (czyli dodatku do standardowego API androida)
• Szybki TUT jak rozpocząć „zabawy” z GPS’em

1. boot’ujemy Neo do NOR’a lub  NAND’a (tj. przytrzymujemy przyciski AUX i POWER, kolejność wciśnięcia jest ważna gdyż od niej  zależy to do jakiego rodzaju pamięci się zabootujemy; więcej na wiki OpenMoko)
2. podpinamy Moko przez usb do komputera
3. odpalamy komendę:

   screen /dev/tty.usbmodem0000001

   (nazwa urządzenia wzięta jest z MacOs X’a; na którym obecnie (sic!) pracuję )

4. to powinno nas podłączyć do shell’a, następnie wklepujemy tą komende:

   setenv bootcmd setenv bootargs \${bootargs_base} \${mtdparts}\; nand read.e 0x32000000 kernel 0x300000\; bootm 0x32000000

   modyfikuje ona tablicę zmiennych ENV, dokładniej wpis dla bootcmd w taki sposób, że pozwala na odczytanie do 3mb danych dla kernela

5. teraz wystarczy:

   saveenv

   i już możemy się cieszyć z możliwości zabotowania jądra większego niż 2mb ;>

Modyfikacja zmiennych uboot’a może „zabić” Twoje Neo, więc radzę robić to z rozwagą; jeżeli nie wiesz co robisz to po prostu tego nie rób !

Opis rozwiązania problemu znalazłem w tym wątku.

Miłej i rozważnej zabawy ;>

Przyznaje, że działa … można nawet odebrać połączenie ;> już nie można bo z niewiadomych przyczyn moko nie wpina się do sieci GSM. Nie działa również Bluetooth bo nie można włączyć urządzenia; do tego klawiatura jest strasznie wolna i bez stylusa się nie obejdzie … cóż i tak dobrze jest widoczny postęp

Czego możemy się spodziewać ? Nie działającego suspend’u (od razu  trzeba wyłączyć wyłączanie ekranu, gdyż po tej czynności android wchodzi w stan uśpienia), nie działającego WiFi, GPS’u i Bluethooth’a (działa ale nie można wpisać klucza z powodu braku klawiatury),  cichego dźwięku podczas rozmowy (dodatkowo nie znalazłem nigdzie ustawień mogących to poprawić … może za mało szukałem ). Ogólnie system w miarę działa … brak jest tylko klawiatury ekranowej, ale można takowoą doinstalować … oczywiście jak uda się nam w jakiś sposób połączyć z internetem .

Powodzenia i miłej zabawy

PS. dla bardziej dociekliwych polecam: http://onlinedev.blogspot.com/search/label/android