• macbook’a
• komputera w pracy
• telefonu
• odtwarzacza MP3 (a właściwie to MPC, nie MP3)

Na wszystkich tych urządzeniach nie podzielnie króluje Linux:

• macbook’a skolonizowało Gentoo
• komp w pracy też nie ugiął się przed naporem Gentoo
• telefon jest obsługiwany przez Android’a który bazuje na Linuksie
• na odtwarzaczu działa RockBox (po to żeby odtwarzać MPC SV8)

Możliwe, że nie jestem zwyczajnym użytkownikiem … ale jak widać żyję i mam się całkiem dobrze

Odpowiadając od razu na wścibskie pytania: nie, nie zamierzam instalować pingwinka na mikrofalówce czy też pralce

Tak oto wygląda MacBook po tym jak dorwała się do niego para informatyków … osobiście starałem się trzymać w miarę z dala od destrukcji, ale nie odmówiłem sobie wyrwania układu karty graficznej ;>

Na powyższym zdjęciu brakuje kilku istotnych elementów  <!– @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –>konstrukcyjnych, takich jak:

• matryca LCD
• klawisze z klawiatury (teoretycznie zachowałem je sobie w razie „W”)
• procesor (został wyrwany w celu zrobienia „wisiorka”)
• układ karty graficznej (podzielił los procesora)
• karty WiFi (myślałem, że układ Aheros’a który znajdował się w tym mac’u będzie dobrym zamiennikiem dla mojego Broadcom’a; niestety jak się przekonałem natywne wsparcie postaci ath5k dostarcza mniej funkcjonalności niż para bcm + ndiswrapper)

BTW. Dla ścisłości to nie jest mój mac … mój sprzęt ma się dobrze

Parę dni temu chłopaką z UbuntuForums.org, a udało się uruchomić gruba’a na Mac’ach z 4Gb pamięci ram (czyli problem który mnie zatrzymał ostatnio został rozwiązany). Działającą wersje 64-bitowego grub.efi (wraz z modułami) można pobrać z tąd.

Wydaje mi się że warto w tym miejscu przytoczyć parę features które dostępne są w wersji 2. IMHO najważniejsze są dwa:

• mini bash – w czasie bootowania mamy możliwość przejścia w trym shella (domyślnie wciskając klawisz „c”) tam możemy np. wylistować partycje na dysku czy zawartość katalogu, możemy oczywiście też zabootować jądro. Dostępna jest również historia poleceń … bardzo przydatna w przypadku wszelakich literówek
• wygodniejsza edycja ustawień systemu podczas boot’owania. Chodzi mi tutaj o możliwość zmian w grub.conf/menu.list tuż przed uruchomieniem systemu. We wcześniejszej wersji grub’a trzeba było najpierw wybrać linie którą chcemy edytować, potem przejść w tryb edycji wciskając „e”, po dokonaniu zmian zatwierdzić to enterem i całość potwierdzić jeszcze naciskając „b”. W nowym grubie opcje uruchomienia edytujemy jak w nano, nie trzeba już wybierać linii i podwójnie potwierdzać dokonanych zmian, wystarczy tylko ctrl+x i system sie zaczyna boot’ować albo ctrl+c żeby anulować zmiany

To na tyle jeżeli chodzi o nowego grub’a … wracając do sedna sprawy …

Skoro jest już działający bootloader, to wypadało by też  mieć działające jądro … co niestety nie okazało się takie proste jak by się to mogło wydawać.

Jak też można się spodziewać aktualnie używane jądro (2.6.28-gentoo-r1) nie ruszyło (nie wstała w ogóle grafika grafika, brak żadnego promt’a itp …) … i tak zaczęły się poszukiwania działającego jądra … na szczęście nie trwały długo, z pomocą przyszedł nie dawno co opublikowany Debian Lenny. Dystrybucyjne jądro 2.6.28 ruszyło bez problemów, ale zaraz potem się zbuntowało i nie wiadmo z jakich powodów nie chciał zamontować rootfs’a.

Kolejne jądro jakie testowałem pochodziło również z Debiana Lenny, ale tym razem z dystrybucji live. Wraz z dołączonym obrazem initrd mogło wystartować mój system … sytuacja była trochę komiczna bo wykożystywałem jądro i obraz initrd z Debiana do odpalenia Gentoo, ale czego nie robi się żeby osiągnąć cel . Po udanym zalogowaniu udało się mi nawet bez większych problemów odpalić X’y ;>

Następnym etapem było pozyskanie pliku konfiguracyjnego tego jądra. Na pierwszy rzut poleciało

cat /proc/config.gz

niestety bez skutku (koś tego nie wkompilował). Skoro nie da się w ten sposób to trzeba poszukać w google’u. Poszukiwania te też nic nie dały gdyż akurat w tym momencie serwer i strona http://merkel.debian.org/~jurij/ leżały … co za pech :/ … Na szczęście okazało się, że konfig starym dobrym sposobem leżał sobie w /boot … najprostsze rozwiązania są najlepsze, tylko nie zawsze się na nie szybko wpada …

Mając działającą konfigurację jądra można zabrać się za próbę rekompilacji. Jako pierwsze do boju stawiło się 2.6.28 (z patch’ami Gentoo). Kolejne parę godzin walki, kilkanaście reboot’ów i kompilacji … rezygnacja, cóż to może 2.6.27 (tym razem vanilla) … po paru godzinach status taki sam co z 2.6.28, czyli bez efektów. Ostateczność: 2.6.26 (też vanilla) … działa. Kolejne godziny walki i próby zmuszenia 2.6.28 (bazując ciągle na konfigu z 2.6.26) do działania spełzły na niczym …

Tak właśnie spędziłem sobie część soboty, prawie całą niedziele i 3h w poniedziałek na rekompilacjach i reboot’ach … tylko po to żeby dojść do wniosku, że coś pomiędzy 2.6.26, a 2.6.27 zostało skopane w EFIFB i/lub w FrameBuffer’rze, ale co gdzie i jak to ja nie mam zielonego pojęcia, w tym miejscu kończą się moje możliwości … co gorsze, poprawy nie widać nawet w 2.6.29-rc5, jeszcze gorsze jest to, że nie mam żadnych danych które mogły by pomódz developerą kernela … a może brak mi raczej odwagi żeby napisać na LKML

Nic to, trzeba pokornie czekać na poprawki … a tym czasem nie postrzeżenie zaczął się nowy semestr

Natomiast w niedziele pała mi ładowarka do mac’a, gdyby nie to to pewnie jeszcze bym zwlekał z oddaniem go na gwarancje z powodu pękniętej obudowy, a tak chcąc nie chcąc trzeba było się rozstać bo komp stał się całkiem bezużyteczny.

Nabyłem, jako że padła mi motka E1 która miała zostać moim „main phone” musiałem nabyć coś innego. Padło również na Motorole, z tym że tym razem na V8, dlaczego ? Jakiś czas temu zdarzyło się mi używac V3′ki i byłem z niej całkiem zadowolony, dodatkowo V8 bazuje na linux’ie … to  były dwa główne powody . Więcej o V8, a przede wszystkim o linux’ie tam urzędującym napisze może kiedyś

Będę developował … OpenMoko, może nie do końca samo OpenMoko, a coś na nim . Niestety mimo dobrych chęci, używanie FreeRunner’a jako głównego telefonu mi nie wychodziło, zwłaszcza że często pakowałem tam różny dziwny i nie stabilny soft. Tak więc na dzień dzisiejszy FreeRunner czeka na drugą kartę SIM z simplusa (swoją drogą, to strasznie im sie obija ten „sklep internetowy” :/ zamówiłem SIM’a w sobotę (tą tydzień temu), a kuriera jeszcze nie było … szybciej  było by kupić go gdzieś na miejscu w szczecinie …) która będzie służyć do testów itp. Ciekawe co z tego wyniknie … tak po cichu sobie marzę żeby napisać prace inżynierską związaną z OpenMoko i FreeRunner’em …

Jeżeli chodzi zaś o współprace jądra Linux’a z MacBookiem3.1 (którego posiadam ;>) to z wydania na wydanie jest coraz lepiej. W 2.6.25 zaczął działać suspend, w obecnej wersji suspend dalej działa, dodatkowo nie jest już potrzebny zewnętrzny moduł linux-uvc, gdyż trafił on do głównej gałęzi jądra (właśnie dzięki temu modułowi oraz programowi isight-firmware-tool – do wycinania firmware z OS X’owych sterowników; działa wbudowana kamera iSight), również touchpad działa poprawnie (bez mactel patches).

Z brakujących rzeczy (dostępnych w mactel patches do wersji 2.6.25) mogę wymienić:

• brak obsługi disk protect (oraz też pewnie czujników ruchu/położenia)
• brak możliwości usunięcia debug’ujących komunikatów z applesmc oraz opcji retry

cóż, trzeba poczekać na mactel patches do 2.6.26

Jest jeszcze jedna rzecz której mi brakuje … otwartego sterownika oraz firmware (bo i takie powstaje) Board Corp. BC4328 … czyli karty wlan

Trzeba czekać i uzbroić się w cierpliwość